วันนี้ตั้งใจว่าจะแช่ออนเซ็นตอนเช้าอีกรอบเลยตั้งเวลาปลุกไว้ตั้งแต่ 4.30 น. เลย กะว่าไม่มีใครตื่นมาอาบเลยว่างั้น พอถึงเวลาก็ตื่นขึ้นมาแบบงัวเงียเพลียๆ นิดหน่อย แล้วก็ปลุกน้องต่อ หยิบผ้าขนหนูกันคนละผืนแล้วก็ไปกันเลย

อากาศตอนเช้ามืดมันก็ค่อนข้างเย็นก็เลยตัดสินใจว่าอาบข้างในแล้วกัน ก็เดินเข้าไปดูที่ห้องอาบน้ำด้านในว่าเป็นยังไงมั่งเพราะเมื่อคืนไม่ได้เดินมาดู พอเห็นว่าไม่มีคนก็จัดการแก้ผ้ากันเลย น้องผมก็ไปนั่งอาบน้ำก่อน(ที่เป็นเก้าอี้ไม้เล็กๆ ให้นั่งแล้วก็มีฝักบัว) ส่วนผมไม่สนใจอ่ะในเมื่อไม่มีคนก็ขอลงเลยแล้วกัน จัดไปลงบ่อแรกใกล้สุด…เจี๊ยกกกก ร้อนอ่ะ อูยๆๆ เปลี่ยนเป็นบ่อกลางแทน..ก็ยังรู้สึกร้อนอยู่ดีนะ เลยขยับไปบ่อในสุด อันนี้ค่อนข้างเย็น พอแช่ได้แป๊บนึงเริ่มปรับตัวได้ก็รู้สึกว่ามันไม่ร้อนเลย เลยเปลี่ยนไปบ่อแรกใหม่ ซี้ด…รู้สึกร้อนขึ้นมาทันที สรุปว่าเรียงไปเลยครับจากร้อนไปเย็น น้องผมเลือกแช่บ่อกลาง ส่วนผมจัดอันที่ร้อนสุดเอาให้สะใจกันไป

พอแช่เสร็จก็เลยขอลองเดินไปดูที่บ่อด้านนอกที่เป็น outdoor ซะหน่อย ปรากฏว่าปิดไฟมืดเลยตื๋อเลยครับ แต่ด้านนอกเริ่มสว่างแล้วประมาณช่วงฟ้าสางน่ะครับ ก็พอมองเห็นลางๆ เดินไปดูเค้าใช้ที่ปิดฝาอ่างมาปิดไว้อยู่ประมาณว่ายังไม่เปิด ดูได้แป๊บเดียวซักพักได้ยินเสียงคนเดินมาครับ..เป็นรปภ. เดินมาดูครับ แล้วชี้ป้ายให้ดูว่าตรงส่วนนี้เปิดหลัง 6 โมงเช้า ซึ่งตอนนั้นก็น่าจะประมาณตี 5 กว่าๆ เกือบครึ่งหรือไงเนี่ยแหละ ก็เลยเดินกลับห้อง แต่งตัวเก็บของเตรียมออกไปเที่ยวต่อ

ช่วงเช้าวันนี้ต้องไปหมู่บ้านอิยาชิโนะ เนนบะที่เมื่อวานนี้ไปไม่ทันซึ่งที่นี่ก็ไม่ค่อยมีอะไรให้ดูหรือให้ทำอะไรเท่าไหร่ ถ้าเคยมาก่อนแล้วก็คงขอข้ามล่ะครับ เพราะไม่มีอะไรเลยจริงๆ

จากนั้นไปเล่นสวนสนุก Fuji Q Hiland ซึ่งเป็นแหล่งรวมเครื่องเล่นหวาดเสียวทั้งหลาย รถไฟเหาะมีเป็นสิบๆ เลยมั้งครับ ขนาดที่เรียกว่าเป็นไฮไลท์ยังมีตั้ง 5-6 แบบได้มั้งครับ ทั้งแบบเสียวสุด, วิ่งเร็วสุด, รางยาวที่สุด อะไรพวกนี้ แต่ที่เป็นไฮไลท์ของผมเป็นบ้านผีสิงครับ อิอิ เห็นว่าใครๆ ก็บอกว่าน่ากลัวนักหนาแถมทางเดินด้านในเรียกว่ายาวที่สุดในโลกเลยด้วย

ถึงตรงนี้ก็เริ่มแยกๆ กันไปแล้วครับพวกพ่อแม่น้าผมก็ไปเดินถ่ายรูปกับเล่นเครื่องเล่นแบบที่มันเสียวน้อยๆ หน่อย น้องผมก็ไปเล่นรถไฟเหาะ ส่วนผมกับแฟนก็ตั้งใจว่าจะไปลองบ้านผีสิงนี่แหละ แต่กะว่าเดินไปเรื่อยๆ เจออะไรระหว่างทางก็ขอแวะเล่นก่อน

อันแรกเดินเข้าไปได้หน่อยเดียวก็จัดเลยครับ Mad Mouse เป็นรถไฟ….เหวี่ยง ครับ..อ่านไม่ผิดครับมันน่ากลัวตรงเหวี่ยงนี่แหละ ผมก็อธิบายไม่ค่อยถูกนะคือมันจะวิ่งวนๆ เป็นชั้นๆ แล้วทีนี้ทางโค้งมันจะเยอะพอถึงจุดโค้งทีมันก็เหวี่ยงซะรถแทบหลุดจากรางเลยครับ มันน่ากลัวตรงกูจะตกไปมั้ยเนี่ยแหละ! แล้วมองจากด้านนอกเนี่ยมันดูเหมือนไม่มีอะไรเลยคนที่นั่งเค้าวี้ดว้ายอะไรกัน พวกผู้ใหญ่ในทริปก็จะขึ้นไปลองกันเยอะเพราะดูไม่น่ากลัว แต่พอลงมาร้องกันเป็นแถว ฮ่าๆๆๆ

ก่อนจะถึงบ้านผีสิงก็ผ่านเครื่องเล่นไปประมาณ 3-4 อย่างล่ะครับ พอเดินไปถึงบ้านผีสิงก็ต้องเสียค่าเข้าต่างหากอีกคนละ 1000 เยน ไม่เป็นไรฮะ..จัดไปเพื่อความสยอง คิวตอนนั้นไม่ยาวเท่าไหร่ผมเข้าไปเป็นคิวที่ 5-6 เท่านั้นเองยืนต่อจากคู่รักเจ้าถิ่นชาวญี่ปุ่น

พอเข้าไปก็จะมีคนมาพูดคร่าวๆ เรื่องกฏกติกามารยาทก่อนว่าห้ามโดนตัวผีนะอะไรแบบนี้ จากนั้นก็จะพาไปอีกห้องเพื่อบิ้วท์อารมณ์ด้วยหนังสั้นเล่าประวัติของโรงพยาบาลแห่งนี้ว่าทำไมถึงร้าง และบอกว่าถ้ากลัวจนไม่ไหวสามารถขอออกกลางทางได้

จากนั้นก็จะแบ่งให้เข้าไปทีละ 2-4 คนต่อรอบ และให้ไฟฉายเข้าไปอันเดียว ด้านในเจออะไรบ้างผมไม่เล่าสปอยล์แล้วกันเนอะ อิอิ แต่ขอบอกว่ามีการลงทุนใช้ได้เลยนะครับ ทางเดินยาวสมคำร่ำลือ..คือเดินแล้วรู้สึกว่าเมื่อไหร่จะหมดวะเนี่ย ส่วนบรรยากาศก็หลอนๆ ดีครับ ไม่รู้ว่าจะมีอะไรออกมาตรงไหนบ้างและด้านในจะมีจุดยอมแพ้เป็นระยะๆ ถ้าใครไม่ไหวก็เดินออกประตูไปได้เลย ซึ่งผมก็เกือบเล่นไม่จบแล้วมั้ยล่ะเพราะนึกว่าสุดแล้ว..มีกล่องให้ทิ้งไฟฉายที่เค้าให้มาแล้วก็มีประตูเขียนว่า Exit ไอ้เราก็..อ้าว จบแล้วเหรอ แค่เนี้ย แต่พอก้มไปดูในกล่องกลับไม่มีไฟฉายเลยแล้วไอ้คู่ก่อนหน้ามันไปไหน? พอดูดีๆ ถึงรู้ว่าเป็นประตูยอมแพ้ก็เลยเดินต่อไม่งั้นซวยเลยเสียตั้ง 1000 เยนได้เล่นแค่แป๊บเดียว

พอออกมาจากบ้านผีสิงก็เดินถ่ายรูปกันต่อแล้วนั่งชิงช้าสวรรค์ จากนั้นก็ไปกินข้าวเพราะใกล้ถึงเวลานัดแล้ว ระหว่างทางเจอพ่อแม่กับน้าผมพอดี ทั้ง 3 คนกินข้าวกันเสร็จแล้วและถามผมกับแฟนว่าไปเล่นบ้านผีสิงหรือยัง? เพราะเห็นน้องผมมันเพิ่งเดินไปกะว่าจะเข้าไปด้วยกันไรงี้ เลยบอกไปว่าเข้าไปแล้ว ถ้าไอ้ชงเข้าไปมันกลัวตายห่าแน่เลย (น้องผมกลัวผี แต่ก็อยากลอง ฮ่าๆๆ) สรุปน้องผมเลยเข้าไปกับพ่อ ผมกับแฟนก็แยกไปกินข้าว ระหว่างทางนึกขึ้นได้ว่ามันมีประตูยอมแพ้อย่าเผลอเดินออกนะพอเดินกลับไปบอกก็ไม่ทันซะแล้วเพราะเข้าไปด้านในกันแล้ว พอกินเสร็จเดินกลับไปหาที่บ้านผีสิงปรากฏว่าออกมากันแล้ว พอถามว่าเล่นจบมั้ย..ปรากฏว่าไม่จบครับ ฮ่าๆๆๆ ขอออกเองตอนคืนไฟฉาย คือมันจะมีจุดให้เราคืนไฟฉายแล้วเดินเองต่อไปอีก แต่น้องผมมันคืนไฟฉายแล้วก็ไม่เอาแล้วเลยขอออกตรงจุดนี้ ซึ่งพ่อผมเองก็อยากออกด้วยเหมือนกันเพราะดูเหมือนเข้าไปจะช่วยกันกรี๊ดมากกว่านะเนี่ย ฮ่าๆๆๆ

จากนั้นก็เดินไปขึ้นรถเตรียมตัวไป Sario Puroland ต่อ เห็นคนขับบ่นๆ ว่ากลัวรถติดไม่รู้จะไปทันมั้ย แต่สุดท้ายก็เรียกว่าค่อนข้างทันเพราะเหลือเวลาให้เดินอีกประมาณชั่วโมงเดียวเท่านั้นเอง แต่ด้านในมันก็ไม่มีอะไรให้เดินดูมากเท่าไหร่เพราะดูแล้วคงไม่ใช่แนวของทริปนี้ ก่อนเข้าหัวหน้าทัวร์ก็แจกคูปองส่วนลด 500 เยนต่อคน ครอบครัวผมไปกัน 6 คนเลยได้มาเหนาะๆ รวมกันแล้ว 3000 เยนก็เรียกว่าเอามาซื้อของชิ้นใหญ่ๆ ได้ฟรีๆ เลย แล้วก็ได้มา 2 ชิ้นฟรีๆ อิอิ

เดินเลือกของฟรีกับถ่ายรูปกันเสร็จพอกำลังจะกลับ ปรากฏว่าที่ด้านหน้ามีคนในชุดตุ๊กตามายืนเล่นอยู่ประมาณ 3-4 ตัว หนึ่งในนั้นมีไอ้เจ้าแพนด้ากวนตีนอยู่ด้วย เรียกว่าเป็นตัวเดียวที่ทำให้ที่นี่ดูสนุกไปเลยเพราะมันกวนตีนมากครับ ยกตัวอย่างเช่นจะยืนถ่ายรูปหมู่กับมัน มันก็จะยืนตรงกลางใช่มั้ยครับพอนับแล้วกำลังจะกดถ่ายมันจะวิ่งปรู๊ดออกมาใส่กล้อง ประมาณว่าจะขึ้นกล้องคนเดียว เท่านั้นยังไม่พอยืนถ่ายคู่ พอกำลังจะกดถ่ายอีกเหมือนกันมันเล่นสไลด์ตัวชิ่งออกด้านข้างซะงั้น ฮ่าๆๆ แต่ปรากฏว่าผมไวกว่ากดได้รูปตอนที่กำลังยืนชิดกันพอดีเลยเอาให้ดูให้เจ็บใจเล่น ฮ่าๆๆ

จากนั้นก็เดินทางเข้าโตเกียวเพื่อไปทานอาหารเย็นที่ชินจูกุ ซึ่งรู้อนาคตอยู่แล้วว่าเป็นชาบูหมูต้มจืดๆ ที่ปีที่แล้วก็เคยมากินแล้วไม่อร่อยเลย แต่คราวนี้หัวหน้าทัวร์ให้ความหวังด้วยการบอกว่าเอาน้ำจิ้มสุกี้มาด้วย รับรองว่าอร่อยแน่…แต่พอถึงที่จริงๆ ดันลืมหยิบลงจากรถซะนี่! ก็ซ้ำรอยเดิมครับกินหมูต้มจืดๆ เฮ้ออออ

จากนั้นก็นั่งรถไปโรงแรมเพื่อพักผ่อนแล้วครับ พรุ่งนี้ได้ไปกินราเมงที่เค้าว่าอร่อยที่สุดในญี่ปุ่นแล้ว! อร่อยจนแฟนผมติดใจร้องอยากจะกินอยู่จนถึงทุกวันนี้เลย ไว้มาเล่าต่อตอนหน้าครับ : )