เมื่อวานนี้ตั้งใจจะไปกินร้าน “เป็ปเปอร์สเต็ก” ที่ถูกชี้เป้าอยู่ในห้องก้นครัว ณ พันทิปครับ ขับเลยร้านไปรอบนึง และปรากฏว่าไปถึงแล้วของหมด น้องเจ้าของร้านกำลังเก็บร้าน + ขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่ บ๊ะแหล่ว..แต่ไม่เป็นไรเหลือเวลาอีก 2 เดือนก่อนที่น้องเค้าจะย้ายไปพิษณุโลก ต้องหาเวลาไปลิ้มลองให้ได้! (เจ้าของร้านเคยทำงานใน JW Mariotte และ Sirocco ก่อนออกมาเปิดร้านเองครับ และราคาถูกมากด้วย!)

ด้วยอารมณ์หิวครับ ยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้าและตอนนั้นเป็นเวลาเกือบ 6 โมงเย็นแล้วด้วย เลยตัดสินใจไปฝากท้องที่ร้านอาหารบัวศรีนครินทร์แทนครับ ซึ่งตอนนี้ย้ายเข้าไปอยู่ด้านในลึกเข้าไปทางที่จอดรถเดิมอีกหน่อยครับ

นั่งคิดเมนูกันตั้งแต่อยู่บนรถเลย กะว่าไปถึงแล้วจัดหนักเลยทีเดียว ระยะทางห่างกันไม่ค่อยไกลแต่รถโคตรติดเลยกว่าจะถึงตั้ง 6 โมงครึ่งแน่ะ พอเข้าไปถึงร้านก็เอาเมนูมาเปิดเป็นพิธี (มันอยู่ในหัวแล้วล่ะว่าจะกินอะไร) สั่งๆๆ ไป พร้อมได้ยินเสียงเตือนแว่วๆ ว่าจะกินหมดเหรอ แต่ตอนนั้นมันไม่ได้ยินอะไรแล้วล่ะ หิวโคตรรรรรรร

รายการอาหารที่สั่งได้แก่ ผัดไทกุ้งสดจานใหญ่ ทอดมันกุ้ง ทอดมันปลากราย ต้มข่าไก่ ยำสามบอก(กรอบ) ข้าวสวย 2 จาน …..ทั้งหมดนี้กินกัน 2 คน

ยำสามบอกมาก่อนใครเพื่อนเลย ตามด้วยข้าวสวย … และอีกแป๊บเดียวผัดไทก็ตามมา ทอดมันมาพร้อมกัน และอีกซักพักใหญ่ๆ ต้มข่าไก่ถึงตามมา

แรกๆ ก็ยังชิวๆ สบายๆ กินหมดแน่นอน สั่งข้าวเปล่าเพิ่มด้วยอีกจาน … แต่ไปๆ มาๆ เครื่องสะดุดตอนไหนก็ไม่รู้อยู่ดีๆ มันก็อิ่มขึ้นมาซะงั้นน่ะ!

แต่นี่ก็ไม่ได้เกิดขึ้นครั้งแรกนะครับ แต่..เป็นประจำ!! เวลาไปกินร้านอาหารแบบนี้ โดยเฉพาะพิซซ่าเนี่ยบ่อยที่สุด (พิซซ่าถาดกลาง ไก่นิวออลีน สปาเก็ตตี้ โอเนี่ยนริงส์ น้ำรีฟิล 2) ไปกินกัน 2 คนสั่งเหมือนกิน 4 คนทุกที แล้วก็มานั่งอืดกินไม่หมด ฮ่าๆๆๆ .. แต่ก็ฝืนจดหมดนะ ถ้าไม่หมดก็เหลือแค่นิดเดียวแหละ

จากนั้นก็สั่งกับข้าวกลับบ้าน แต่ตอนนี้มันอิ่มจนนึกอะไรไม่ออกละเลยสั่งซ้ำกับด้านบนซะเลยแต่บวกปลาสำลีแดดเดียวกับข้าวผัดปูจานใหญ่ไปด้วย ซึ่งนานมากกกกก รอเกือบชั่วโมงแน่ะ