วันสุดท้าย วันนี้ต้องตื่นเช้ากว่าปรกติ เพราะไม่ได้กินอาหารโรงแรมแต่ไปกินติ่มซำร้านข้างๆ โรงแรม = =; ติ่มซำต้นตำหรับจากฮ่องกงที่ใครๆ ต่างก็หวังว่ามันจะอร่อยเหาะเป็นนักหนา…ปรากฏว่าก็ธรรมดาอีกนั่นแหละ แต่ก็กินได้กว่าทุกๆ มื้อที่ผ่านมา แต่!! น้อยฉิบ..ยังไม่ทันอิ่มเลย หมดแล้ว! อะไรวะ!! เดินทางต่อแบบไม่ค่อยอิ่มวันนี้จะไปขึ้นกระเช้าข้ามเขาขึ้นไปที่ “นองปิง” ไหว้พระใหญ่ที่เกาะลันตา ไปขึ้นกระเช้าแต่เช้าเรียกว่าแทบไม่มีคนเลยล่ะ เพราะตอนขากลับลงมาเห็นเข้าคิวยาวยันบันไดเลื่อน นั่งกระเช้าร่วมๆ ๒๐ นาที ไปกลับก็ราวๆ ๔๐ นาที นานเอาเรื่องเหมือนกัน แรกๆ ก็กิ๊วก๊าวถ่ายรูปๆๆ แต่ซักพักเข้าดงหมอก มองอะไรไม่เห็นเลยนอกจากสีขาว เริ่มนั่งแบบเบื่อๆ เมื่อไหร่แม่มจะถึงวะ ลงจากกระเช้าจะมีร้านขายของที่ระลึกตามทาง ก็เดินต่อไปไหว้พระใหญ่ อันนี้เดินไกลอยู่เหมือนกันเดินซัก ๕-๑๐ นาทีได้ (ตามสปีดการเดิน เดินรีบๆ ก็ห้า กับเดินทอดน่องก็สิบ) พวกผู้ใหญ่ก็ยืนไหว้อยู่ด้านล่าง พวกพลังเหลือก็ขึ้นไปด้านบน กี่ขั้นไม่รู้ไม่ได้นับ เวลาที่ปล่อยให้อิสระ ​๔๕ นาที โฮก..เดินขึ้น เดินลงบันไดนี่ก็ ๒๐ นาทีได้แล้ว ลงมาจากด้านบนก็แทบหมดเวลาแล้ว รีบวิ่งออกไปที่ร้านขายของที่ระลึกด้านหน้า หาเจ้าแม่กวนอิมปางยืนที่กุ๊กอยากได้ หาเท่าไหร่ก็ไม่มี […]
" /> ๐๓๙ | เที่ยวปีใหม่ ๔/๔ – aHuii.com

aHuii.com

บล็อกของอาฮุย :)

๐๓๙ | เที่ยวปีใหม่ ๔/๔

January 10th, 2010

วันสุดท้าย

วันนี้ต้องตื่นเช้ากว่าปรกติ เพราะไม่ได้กินอาหารโรงแรมแต่ไปกินติ่มซำร้านข้างๆ โรงแรม = =;

ติ่มซำต้นตำหรับจากฮ่องกงที่ใครๆ ต่างก็หวังว่ามันจะอร่อยเหาะเป็นนักหนา…ปรากฏว่าก็ธรรมดาอีกนั่นแหละ แต่ก็กินได้กว่าทุกๆ มื้อที่ผ่านมา แต่!! น้อยฉิบ..ยังไม่ทันอิ่มเลย หมดแล้ว! อะไรวะ!!

เดินทางต่อแบบไม่ค่อยอิ่มวันนี้จะไปขึ้นกระเช้าข้ามเขาขึ้นไปที่ “นองปิง” ไหว้พระใหญ่ที่เกาะลันตา ไปขึ้นกระเช้าแต่เช้าเรียกว่าแทบไม่มีคนเลยล่ะ เพราะตอนขากลับลงมาเห็นเข้าคิวยาวยันบันไดเลื่อน

คุณอยู่ที่นี่!

นั่งกระเช้าร่วมๆ ๒๐ นาที ไปกลับก็ราวๆ ๔๐ นาที นานเอาเรื่องเหมือนกัน แรกๆ ก็กิ๊วก๊าวถ่ายรูปๆๆ แต่ซักพักเข้าดงหมอก มองอะไรไม่เห็นเลยนอกจากสีขาว เริ่มนั่งแบบเบื่อๆ เมื่อไหร่แม่มจะถึงวะ

หล่นไปไม่อยากจะคิด!

ใครหุงข้าวเนี่ย ควันเยอะจริงๆ 😛

ลงจากกระเช้าจะมีร้านขายของที่ระลึกตามทาง ก็เดินต่อไปไหว้พระใหญ่ อันนี้เดินไกลอยู่เหมือนกันเดินซัก ๕-๑๐ นาทีได้ (ตามสปีดการเดิน เดินรีบๆ ก็ห้า กับเดินทอดน่องก็สิบ) พวกผู้ใหญ่ก็ยืนไหว้อยู่ด้านล่าง พวกพลังเหลือก็ขึ้นไปด้านบน กี่ขั้นไม่รู้ไม่ได้นับ เวลาที่ปล่อยให้อิสระ ​๔๕ นาที โฮก..เดินขึ้น เดินลงบันไดนี่ก็ ๒๐ นาทีได้แล้ว

วิ่งจากล่างสุดขึ้นไปได้ครึ่งทาง ลมแทบใส่ = =;;

ลงมาจากด้านบนก็แทบหมดเวลาแล้ว รีบวิ่งออกไปที่ร้านขายของที่ระลึกด้านหน้า หาเจ้าแม่กวนอิมปางยืนที่กุ๊กอยากได้ หาเท่าไหร่ก็ไม่มี สุดท้ายจะนั่งกระเช้าลงเลยเข้าไปซื้อพวงกุญแจกระเช้าที่นี่ ๓ อัน เพราะถ้าไม่ซื้อก็ไม่มีอะไรซื้อแล้ว

ลงมาจากกระเช้าต่อไปก็ไปที่ Outlet (ที่สุดท้ายที่จะได้ซื้อของ) เพื่อซื้อของแบรนด์แบบลดราคา แต่!!(อีกแล้ว) มีเวลาให้เดินชั่วโมงเดียว+กินข้าว บัดซบ!! ซื้อของห่าอะไรเดินชั่วโมงเดียวแถมรวมกับเวลากินข้าวอีก ห้างมีประมาณ ๓ ชั้น แค่เดินให้ทั่วก็หมดเวลาแล้ว!

สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรเหมือนเดิม! ความหวังสุดท้าย duty free ที่สนามบิน

ไปถึงสนามบินประมาณบ่ายโมงกว่า เครื่องออกประมาณ ๓ โมงกว่า เวลามันน่าจะเหลือสำหรับเข้าไปซื้อของใช่มั้ยครับ? แต่ไม่ใช่! ติดแม่งตรงตม. ก่อนขึ้นเครื่องจนหมดเวลานั่นแหละ!!

ระหว่างรอที่ตม. ก็ยืนนึกๆ อยู่ว่าถ้าไม่ได้ซื้อของที่ duty free แล้วจะมีของฝากอะไรบ้าง ถึงได้พบว่าไม่ได้พวงกุญแจที่สั่งซื้อกับไกด์มา สุดท้ายไกด์ก็คืนเงินแล้วเราก็ไม่มีของฝาก

หลุดตรงตม. มาได้ ก็เดินกึ่งวิ่งไปขึ้นเครื่องทันเวลาพอดี…แต่แน่นอนว่าเราไม่ใช่กลุ่มสุดท้าย (มาก่อนเวลาตั้งชั่วโมงครึ่ง จะกลุ่มสุดท้ายได้ไง) เครื่องต้องดีเลย์รอผู้โดยสารคนอื่นที่ต่อแถวอยู่อีกร่วมชั่วโมง บัดซบจริงๆ!

กลับถึงไทยโดยสวัสดิภาพ แต่กรุ๊ปนี้ไม่ยอมออกไปที่ตม. แวะ duty free ขาเข้าซึ่งมีอยู่กระจึ๋งนึงกันนานมาก คาดว่าชั่วโมงกว่าเลยทีเดียว เพราะไม่ได้ของอะไรกลับมากันเลย สุดท้ายบางคนมาได้ที่ duty free นี่แหละ ส่วนตัวเองไม่ได้อะไรเลยซักอย่างเดียว สวัสดี..

ปล. ๑ เสียเวลาเยอะๆ ตรงจุดที่ไม่น่าเสียทั้งนั้นเลย
ปล. ๒ สังเกตว่าช่วงเวลาเดินทางย้ายสถานที่ (นั่งเรือ นั่งรถ) เป็นช่วงบ่ายหลังกินข้าว ซึ่งน่าจะเป็นเวลาที่พร้อมจะเที่ยวที่สุดแล้ว แต่ก็ต้องไปนั่งเรือ นั่งรถเป็นชั่วโมงๆ พอลงรถลงเรือมาก็เย็น หิวข้าว หมดแรง
ปล. ๓ หยุดที่ตม. เยอะ และนานมาก
ปล. ๔ ได้เที่ยวแต่ตอนกลางคืนมืดๆ