เกิดจากความอยากไปตากลมริมทะเลตั้งแต่เดือนกรกฏา แต่ยังไม่มีโอกาสได้ไปซักที จนกระทั่งได้ฤกษ์ไปเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา(๒๘ ก.ย.) ตั้งใจว่าจะไปแถวชลบุรี พัทยานี่แหละใกล้ดี แถมช่วงนี้ฝนตกถี่ซะด้วยไม่รู้ว่าวันที่ไปจะเจอฝนรึเปล่า

ไปถึงบ้านกุ๊กตอน ๘ โมงกว่าๆ กินก๋วยเตี๋ยวเสร็จ ทำธุระอะไรเสร็จก็เตรียมเดินทาง

ออกเดินทางจากบ้านกุ๊กเกือบๆ ๙​ โมง เปิดเนวิเกเตอร์ตั้งจุดหมายที่พัทยาแล้วซัดยาวไปเลย ขึ้นโทรลเวย์แล้วอัดยาว บนหน้าจอเนฯ ระยะทางที่เหลือ ๑๓๔ กิโลเมตร.. โอ้ว..ไกลขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย เวลาที่คาดว่าจะถึง ๑๑.๔๕ น. นั่นมันจะแตะเที่ยงแล้วนะนั่น แต่ไปถึงจริงๆ เวลาเกือบๆ ๑๑ โมง.. กดหนักเหมือนกันแต่ไปติดๆ ในตัวเมืองชลฯ หุหุ

ไปถึงหาดพัทยา โอ๊ะ..มีเซ็นทรัลอยู่ติดหาดด้วยแฮะ เลยเลี้ยวเข้าไปจอดในห้างฯซะเลย หลังจากจอดรถเสร็จเดินออกมาที่หาดก็ต้องรู้สึกผิดหวังสุดๆ เพราะหาดมันจะสั้นไปไหนนักหนา กางเตียงผ้าใบได้ประมาณ ๓ แถว ก็ชนทะเลแล้ว บางเตียงจ่อริมน้ำเลยประมาณว่านั่งเอาเท้าแช่น้ำให้คลื่นซัดเล่นเลย ซึ่งมันก็คงจะดีนะ”ถ้าน้ำมันสะอาด”

ผิดหวังความสั้นของหาดไม่พอ น้ำทะเลก็ช่างสกปรกจนไม่อยากจะให้เฉี่ยวปลายเล็บ(ตรีน)เลยด้วยซ้ำ = =;; แต่สุดท้ายก็ยอมโดน มาถึงทะเลแล้วไม่โดนน้ำทะเลนี่มันเศร้านะ T^T

เตียงผ้าใบตัวละ ๓๐ บาท นั่งได้ตั้งแต่เช้ายันเย็น

นั่งผิดหวังอยู่แป๊บนึง ก็..เอาวะทำใจ ดันไม่หาข้อมูลก่อนสะเหร่อมาเอง คราวหน้าจะหาหาดแจ๋วๆ นั่งชิลๆ สบายๆ กว่านี้ให้ได้ ฮึ่ย!!

ระหว่างที่นั่งชิลก็จะมีคนเดินขายของตลอดทั้งของกิน กระดาษทิชชู่ เพนท์ นวด เดินวนไปวนมาเป็นระยะๆ ซึ่งของกินที่ซื้อก็เป็นกุ้งย่าง(?) ๑๐ ตัว ๑๐๐ กับกุ้งชุบแป้งทอดอีกจาน ถ้าจำไม่ผิดน่าจะ ๕ ตัว ๓๕ บาท

กินเสร็จก็เอา MBP มาเปิดวิดีโองานแต่งของเฮียเจียงให้กุ๊กดู ดูเสร็จก็เริ่มนั่งถ่ายรูปไป ดูวิวที่ไม่ค่อยจะมีให้ดูไป พอดีมีลูกแม่ค้าตัวเล็กๆ แถวๆ นั้นมาเล่นน้ำ ก็เลยดูเด็กมันเล่นน้ำไป แล้วก็มีวัยรุ่นอีกสองกลุ่มขนาบข้างซ้ายขวา เล่นน้ำอีกกลุ่มละ ๒ คน..ไม่เข้าใจว่ามันกล้าเล่นไปได้ยังไง อี๋…

พอใกล้ๆ จะบ่ายโมงก็เริ่มเบื่อ + หิว ก็เลยออกจากหาดจะไปหาอะไรกิน เดินไปซื้อน้ำขวดจะมาล้างเท้า น้ำเปล่าขวดประมาณ ๒ ลิตรเจ๊แกคิดขวดละ ๔๐ บาท!! แม่เจ้าฟันกันไม่ไว้หน้าเลยนะ น้ำโพลาลิสแบบขวดขุ่นๆ ยังคิดขวดละ ๑๐ บาท..ฟ้อง สคบ. ได้มั้ยเนี่ย!!

กลับไปที่รถเปิดดูจากเนฯ หาร้านอาหาร ตั้งใจว่าอยากไปลองร้านมุมอร่อย แต่ดูแล้วย้อนไปทางกลับบ้านซึ่งห่างจากหาดพัทยาร่วม ๓๐ กิโลฯ! โอว..ไปดีมั้ยเนี่ย ละแวกนั้นก็ร้านอาหารเยอะแยะ แต่หลังจากที่รู้สึก fail กับหาดพัทยาเลยไม่อยากรู้สึก fail กับร้านอาหารอีก เลยตัดใจยอมขับไป ๓๐ กิโลฯ เพราะอันนี้หาข้อมูลมาแล้วว่าอาหารอร่อยบรรยากาศดี และมันก็อยู่ทางกลับด้วย

ระหว่างทางที่ขับไปร้านมุมอร่อยรู้สึกหงุดหงิดๆ ยังไงก็ไม่รู้เหมือนกันแฮะ ไม่รู้ว่าเพราะการจราจรด้วยรึเปล่า ง่วงด้วย คนนั่งข้างๆ หลับได้แต่เราหลับไม่ได้ T-T

พอถึงร้านมุมอร่อย เห็นบรรยากาศแล้วค่อยรู้ว่า เอ้อ!! ต้องอย่างงี้สิวะ ขับรถมาตั้งไกลให้มันคุ้มค่าเหนื่อยหน่อย

บรรยากาศดีมาก จัดโต๊ะเป็นขั้นๆ ไล่ลงไปที่ทะเล ซึ่งชั้นล่างสุดติดกับทะเลแบบไม่มีรั้วกั้นเลย อยากลงไปนั่งชั้นล่างสุด แต่ตอนที่ไปที่ชั้นล่างสุดดันเต็ม ก็เลยนั่งถัดขึ้นมาอีกชั้นนึง

สั่งอาหารไป ๓ อย่าง ได้แก่ แกงข่าทะเล ปลากะพงทอดน้ำปลา กุ้งผัดกระเทียมโทน ข้าวหนึ่งโถ รู้สึกไม่คุ้มตรงกุ้งผัดกระเทียมโทนนี่แหละ พี่ท่านเล่นสับกุ้งมาซะเล็กปนกับกระเทียมซะจนแยกไม่ออกว่าอันไหนกุ้ง อันไหนกระเทียม

หลังจากกินจนอิ่มหนำก็สั่งอาหารกลับบ้านด้วยอีก ๓ – ๔ อย่าง เบ็ดเสร็จเช็คบิลเกือบ ๑๗๐๐ บาท (ปลาสองตัว ตัวละ ๓๒๐ บาท)

กินเสร็จน่าจะประมาณ ๓ โมงกว่าเกือบ ๔ โมงได้ เปิดเนฯ ดูหาที่เที่ยวใกล้ๆ ต่อ เลยได้ plan ว่าไปซื้อของฝากที่ตลาดหนองมน ต่อจากนั้นก็แวะศูนย์วิจัยทางทะเลอะไรนี่แหละใน ม.บูรพา แล้วก็แวะบางแสนอีกแป๊บนึง เพราะ ๓ ที่นี้อยู่ใกล้ๆ กันแล้วก็อยู่บนเส้นที่วิ่งย้อนกลับบ้านด้วย

จัดการออกรถไปหนองมน หลังจากกุ๊กซื้อข้าวหลาม ขนมจาก น้ำตาลสด ก็ขึ้นรถไปศูนย์วิจัยทางทะเล กะว่าจะไปดูลาดเลาซักหน่อย ถ้าน่าสนใจคราวหน้าจะได้ตั้งใจมา แต่..เนฯดันบอกไม่ละเอียด คือมันบอกถึงม.บูฯ พอเข้าไปในม. ก็บอกว่าไปทางไหนต่อ แล้วใครจะไปถูกละเนี่ย ฮ่วย.. เลยได้แค่ขับเข้าไปในม. แล้วก็วนออก มุ่งหน้าไปบางแสนต่อ

มาถึงบางแสน เจอหาดกว้างๆ แบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย แต่ความสกปรกไม่หนีพัทยาเท่าไหร่ แต่คนเยอะดูคึกคักเป็นทะเลกว่ามาก รู้งี้ไม่ไปพัทยาหรอก ไกลชะมัด = =;

ลงไปเดินเลาะริมหาด ถ่ายรูปสองสามรูป เดินตากลมแป๊บนึงก็กลับ โชคดีมากที่ไม่เจอฝนเลย เพราะก่อนไปฝนกระหน่ำตั้งแต่วันจันทร์ยันวันเสาร์ แต่วันอาทิตย์ไม่ตก เย้..

ขากลับผ่านตัวเมืองชลบุรีรถติดมาก… พอพ้นมาได้ก็ขึ้นโทรลเวย์ยิงยาวกลับบ้านสบายๆ

ปล. ดูรูปเต็มๆ ได้ใน Flickr นะครับ ​;)