ต่อจาก entry ที่แล้วที่ไปแย่งชิงบัตรคอนเสิร์ตคราวนี้ก็เป็นการเล่าถึงคอนเสิร์ตล่ะครับ

เริ่มจากวันที่ ๑๑ ก.พ. ๒๕๕๕ เป็นวันที่สาวๆ จะบินจากฝรั่งเศสมาถึงสุวรรณภูมิ ซึ่งผมก็ถ่อไปรับที่สนามบินกะเค้าด้วย (ยังไม่อยากจะเชื่อตัวเองว่าถ่อไปได้ยังไง) ตอนแรกมีข่าวว่าจะมาถึงตอน ๖.๓๐ น. แต่ไปๆ มาๆ สุดท้ายมาตอน ๑๒.๓๐ น. คืนนั้นตื่นเต้นอะไรก็ไม่รู้นอนไม่ค่อยจะหลับเลย พอใกล้สว่างก็มีเรื่อง iPhone ของแฟนผมดันโดนน้ำเข้าต้องเอาไปเคลมอีก กว่าจะเสร็จเรื่องและไปถึงสนามบินก็เกือบเที่ยงแล้ว ข้าวก็ยังไม่ได้กิน

มีโซวอนกลุ่มใหญ่(มว๊าก)รออยู่ด้านในอยู่ ส่วนผมกับแฟนและน้องแฟนเดินหาทางไปรอในเกทไม่ได้ เดินไปเดินมาได้มารอนอกเกทซะงั้น แถมคนเยอะมากยืนอยู่ด้านหลังๆ นี่แบบ..ไม่เห็นอะไรแล้วต้องชูกล้องแล้วดูจากในกล้องเอา กำลังยืนรออยู่ก็เกิดนึกขึ้นได้ว่ารถมันต้องไปจอดตรงหน้าประตูทางออกแน่ๆ เลยแฮะ..งี้ก็บังมิดเลยสิ! แต่ก็ยังคิดในแง่ดีว่าคงจะไม่ใจร้ายกันขนาดนั้นอาจจะจอดแค่ก่อนถึงประตูให้แฟนๆ ได้เห็นกันบ้าง

กว่าสาวๆ จะออกมาแบบให้เห็นแบบแค่แว้บๆ ก็ปาไปบ่ายโมงได้ เหล่าโซวอนก็ทั้งกรี๊ดทั้งตะโกนกันสุดๆ เรียกชื่อคนโน้นคนนี้ตามที่ตัวเองเห็น ซึ่ง…ผมแม่งไม่เห็นใครเลย! กว่าจะได้เห็นโน่นขึ้นรถกันหมดแล้ว แล้วเปิดม่านออกมาทักทายแบบแว้บๆ ผมได้เห็นหน้าน้องซอผ่านกล้องแบบใส่แว่นดำไปประมาณครึ่งวิฯ ได้! แล้วรถตู้ก็วิ่งออกไป…อาห์ห์ เสียอารมณ์อย่างแรง และหวังว่าจะไปเอาคืนในงานคอนเสิร์ตอย่างแน่นอน 3 ชั่วโมงเต็มจะจ้องให้ตายกันไปข้างเลย