ย้อนอดีตไปเมื่อวันที่ ๒๓ ก.ย.

“ซื้อ wireless keyboard ดีมั้ยน้า~ จะได้มานั่งทำงานสบายๆ สายก็ไม่ต้องพันกันด้วย ตัวมีสายก็เอาไว้เล่นเกม โอ้..น่าจะเข้าท่า”

“ไหนดูราคาซิ จำได้ลางๆ ว่ามันประมาณ ๒,๐๐๐ กว่า..ซัก ๒,๕๐๐ ได้มั้ยน้า”

ผ่าง…๓,๐๐๐ “อืม..แพงวุ้ย เอาดีมั้ยวะเนี่ย” “เอาวะเพื่อความสบาย ไปซื้อพรุ่งนี้เลยแล้วกัน”

วันที่ ๒๔

“คิดไปคิดมา..แพงแฮะ แค่ keyboard อันเดียวตั้ง๓,๐๐๐ แน่ะ เอาไปทำอย่างอื่นได้ตั้งเยอะแยะ เอาไว้ก่อนแล้วกันรอดูไปก่อน จำเป็นค่อยว่ากันอีกที”

กลางวัน…งานเข้าเพียบ พิมพ์ๆๆๆ

กลางคืน..อ๊ากกกก โคตรปวดไหล่เลยเว้ยยยยย ไปนอนบนเก้าอี้นวดครางซี้ดซ้าด..ซี้ดซ้าด ไม่ไหวแล้ว พรุ่งนี้ซื้อทันที เงินสามพันบาทแลกกับไม่ต้องปวดไหล่ ยอม!!

วันที่ ๒๕

เสียเงิน ๓,๐๐๐ บาทสมใจอยากจนได้

ที่ปวดไหล่ก็เพราะว่านั่งไม่ถูกสุขลักษณะน่ะครับ นั่งทำงานบนโต๊ะญี่ปุ่น เครื่องก็เป็น MBP แล้วเวลาทำพิมพ์ที่วางมือมันจะอยู่สูงกว่าปรกตินิดนึง พิงก็ไม่ได้มันก็เลยเมื่อยนี่แหละ เวลาที่ต้องนั่งพิมพ์เยอะๆ นานๆ จะเมื่อยและปวดไหล่มากๆ = =;;