aHuii.com

บล็อกของอาฮุย :)

๐๔๒ | เพลินวาน วันวานพาเพลิน (เหรอ?)

May 4th, 2010

นานๆ จะได้ไปเที่ยวกันแบบเต็มๆ วันสักที (แต่ถ้าดูจากเมื่อต้นปีมานี้ก็เฉลี่ยเดือนละครั้ง ก็ถือว่าไม่นานเลยนะ) วันแรงงานที่ผ่านมาเลยไปเที่ยวกันที่ “เพลินวาน” แล้วขากลับตอนเย็นๆ อาจจะแวะ “อัมพวา” อีกซักที่เพราะเป็นทางผ่านตอนขากลับด้วย แต่ดันซวยตรงที่ไม่รู้ว่าเค้ามีจัดงาน Honda Fest. ที่หัวหินด้วย! มารู้เอาทีหลังนี่แหละ ไม่งั้นคงเปลี่ยนไปที่อื่นแทนแล้วล่ะ เพราะรถมันติดสุดยอดดดดดด

ตื่นตอนประมาณ ๗ โมงนิดๆ อาบน้ำแต่งตัวแล้วก็ออกไปรับกุ๊ก ถึงบ้านกุ๊กประมาณ ๘ โมงครึ่ง นั่งกินข้าวที่บ้านกุ๊กเสร็จพร้อมออกจากบ้านก็ประมาณ ๙ โมงครึ่ง

ขับรถไปทางเส้นกาญจนาภิเษกพอถึงที่จะลงเจอติดรถยาวเป็นขบวนเลย ไอ้เราไม่รู้นึกว่ายังไม่ถึงที่ลงเลยไปอีกนิด..อ้าว ต้องลงตรงที่เค้าต่อคิวกันยาวๆ ตรงนี้นี่หว่า เลยขับไปเสียบแซงคิวด้านหน้าเลยเพราะเลยไป เดี๋ยวไปต่อไม่ถูก ขออภัยมา ณ ที่นี่ด้วยนะคร้าบ.. m(_ _)m

แต่วิบากกรรมยังไม่หมดเพียงเท่านั้น หลังจากลงมาแล้วยังเจอรถติดไปอีกตลอดทาง! ใช่ครับ..ตลอดทางร่วมๆ ๒๐๐ กิโลฯ อารมณ์ประมาณรถติดๆ ที่เส้นศรีนครินทร์ กระดึ้บๆ ไปตลอดทาง จากที่คาดว่าน่าจะถึงก่อนเที่ยง สุดท้ายแล้วไปถึงตอนบ่ายสองโมงกว่าๆ ใช้เวลาไปทั้งหมด ๔ ชั่วโมงครึ่ง..เหยียบเบรคสลับคันเร่งเมื่อยขากันเลยทีเดียว

๐๔๑ | แดดเปี่ยว เดี่ยวแปด

April 28th, 2010

หลังจากที่ เดี่ยวไมโครโฟน ของพี่โน้ส อุดม แต้พานิช อุบัติขึ้นเป็นครั้งแรกตั้งแต่เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๘ ล่วงมาถึงปีนี้ก็นับเป็นเวลา ๑๕ ปีแล้ว และครั้งนี้ก็เป็นครั้งแรกที่จะได้ไปดูแบบสดๆ กับเค้าสักที หลังจากที่ติดตามแบบแห้งมาตลอด (VCD, DVD)

แรกเริ่มเดิมทีก็มีเกริ่นๆ กับคุณอาร์ท(ตัวแม่)ไว้เมื่อปลายปีที่แล้วว่าจะไปดูกันมั้ย แต่ก็ไม่เห็นตอบรับอะไรซักเท่าไหร่ ไอ้เราก็เลยนึกว่าขี้เกียจไปหรือว่ากลัวกลับดึกมากอะไรงี้ เลยไม่ได้ตามข่าวการจองบัตรเท่าไหร่ แล้วอยู่ๆ เมื่อต้นปีก็บอกว่าอยากไปดู เราก็อ่ะๆ เดี๋ยวไปจอง ก็โดนขู่สวนมาว่าถ้าไม่ได้ดูจะงอนอย่างโง้นอย่างงี้ ในใจนึกว่าบัตรคงยังไม่หมดหรอกมั้ง ไว้เดี๋ยวค่อยไปจองก็ได้ ที่ไหนได้มันหมดไปแล้ว! แถมไม่รู้ตัวอีกต่างหากแน่ะ!

เหมือนเป็นความโชคดีในความบื้อ (เพราะถ้าคุณอาร์ทรู้ว่าบัตรหมดไปแล้วคงโดนวีนแหงแซะ) คืนวันศุกร์คืนหนึ่งขณะกำลังอ่านเว็บบอร์ด ณ เว็บแห่งหนึ่งอยู่ พลันเหลือไปเห็นกระทู้ “สุดอั้น! เพิ่มรอบเดี่ยว8 สองรอบสุดท้าย เปิดจองบัตรเสาร์นี้” เข้าไปอ่านเนื้อหาดู ถึงได้รู้ว่าบัตรมันหมดไปแล้ว! แล้วโชคดีที่พรุ่งนี้เปิดให้จองรอบใหม่พอดี! สวรรค์ช่างเมตตาอะไรช่างนี้ ;w;

หลังจากนั้นก็เข้าเว็บ ThaiTicketMajor.com เพื่อหาข้อมูลการจองบัตรว่าต้องใช้อะไรบ้าง จองผ่านเน็ตก็ได้หรือจะไปจองที่เคาน์เตอร์ก็ได้ สามารถจองได้ตั้งแต่ ๑๐ โมงเช้าเป็นต้นไป ในใจก็หวั่นๆ อยู่เหมือนกันว่ามันจะเต็มตั้งแต่ที่เปิดจอง เพราะตามแผนจะได้ไปจองตอน ๕ โมงเย็น

บัตรที่จองกับ TTM

fwd วื้ดๆ ข้ามมาที่เวลาประมาณ ๕ โมงครึ่ง เย็นวันเสาร์ ยืนต่อแถวอยู่ที่เคาน์เตอร์ของ ThaiTicketMajor ซึ่งปรกติมันก็ไม่มีคนนะ แล้ววันนี้ก็ไม่ใช่ว่าแถวมันจะยาวหรืออะไรนะ แค่มีอิเจ๊กำลังมาติดต่ออยู่ก่อนหน้าแค่คนเดียวเท่านั้นแหละ

เจ๊นี่มาติดต่อเหมือนจะมาโวยพนักงานเรื่องบัตร แล้วจะทำเรื่อง refund หรือยังไงนี่แหละ ถึงกับต้องตามผู้จัดการมาคุยเลยทีเดียว ไอ้เราก็ยืนรอดูเจ๊แกโบ๊งเบ๊งนานจนชักจะเริ่มรำคาญขึ้นมาเหมือนกัน (ทำไมไม่ให้กูซื้อก่อน แล้วค่อยไปฟัดกันต่อฟะ)

ระหว่างรอก็ภาวนาขอให้ยังมีที่นั่งดีๆ เหลือทีเถ้อ…หรือถ้าไม่มีแล้วก็ยังมีบัตรเหลือก็ได้ = =;; อิเจ๊กับพนักงานและผู้จัดการเถียงกันอยู่ประมาณ ๑๐ – ๑๕ นาทีได้กว่าจะจบแบบอิเจ๊เป็นฝ่ายพ่ายแพ้เดินออกไป เราจะได้จองตั๋วซักที!

“จองบัตรเดี่ยวแปดครับ” “วันไหนคะ?” “เอ่อ..รอบที่เปิดเพิ่มน่ะครับ” (จำวันไม่ได้ TwT) พนักงานก็คลิกๆ เลือกวันที่ ๖ ก.พ.มามีทั้งรอบบ่ายและเย็น ก็เลือกรอบบ่ายเพราะไม่อยากกลับดึก ไม่รู้เลิกกี่โมง รอโหลดอยู่ซักพักแถวที่นั่งที่สามารถจองได้ก็ปรากฏ ผ่าง!!

๐๔๐ | เที่ยวพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้ง & สวนสามพราน

January 15th, 2010

สถานที่เที่ยวแรกของปีนี้เป็น พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้ง ที่จ.นครปฐม ที่จริงมีแพลนว่าจะไปช่วงก่อนปีใหม่ แต่โดนทักมาเรื่องการเดินทางว่าเป็นช่วงคนกลับบ้านเยอะ โอกาสเกิดอุบัติเหตุสูงก็เลยเลือกไปหลังปีใหม่แล้วกัน

ไปกันวันที่ ๑๒ ม.ค. เวลาประมาณ ๘.๓๐ น. ก็ตั้ง navigator แล้วก็ขับไปเรื่อยๆ ไม่มีปัญหาอะไร แต่ตอนใกล้ๆ จะถึงดันพาไปอ้้อมวนด้านหลังแบบเปลี่ยวๆ ไงก็ไม่รู้ ทั้งๆ ที่มันก็ติดถนนใหญ่ดันพาเข้าไปวนด้านหลังซะงั้น ไปถึงพิพิธภัณฑ์เกือบ ๑๐.๐๐ น.

หลังจากจอดรถเสร็จก็หาอะไรกินก่อน เพราะไม่ได้กินอะไรกันมาเลยตั้งแต่เช้า เลยแวะร้านที่ขายข้าวอยู่ด้านหน้าเป็นร้านข้าวหมูแดง+ก๋วยเตี๋ยว+ข้าวราดแกง ก็สั่งข้าวหมูแดงหมูกรอบมากินกัน ปริมาณก็ไม่เยอะเท่าไหร่ ไม่ค่อยอิ่มหรอกแต่ก็ไม่เบิ้ล

หลังจากอิ่มท้องก็เดินเข้าไปด้านใน ซื้อบัตรผ่านประตูเสร็จก็หยิบแผ่นพับติดมือมาด้วย เป็นตอนเช้าของวันธรรมาดาเลยไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่ เดินเข้าไปในส่วนที่จัดแสดงหุ่นก็พบว่ามีกลุ่มก่อนหน้าเราแค่กลุ่มเดียว มากกันประมาณ ๓-๔ คนเป็นครอบครัว เข้าไปเกือบจะพร้อมๆ กันก็เลยค่อยๆ ละเลียดเดินดูช้าๆ ถ่ายรูปเอื่อยๆ ปล่อยให้พวกนั้นนำไปกันก่อน

๐๓๙ | เที่ยวปีใหม่ ๔/๔

January 10th, 2010

วันสุดท้าย

วันนี้ต้องตื่นเช้ากว่าปรกติ เพราะไม่ได้กินอาหารโรงแรมแต่ไปกินติ่มซำร้านข้างๆ โรงแรม = =;

ติ่มซำต้นตำหรับจากฮ่องกงที่ใครๆ ต่างก็หวังว่ามันจะอร่อยเหาะเป็นนักหนา…ปรากฏว่าก็ธรรมดาอีกนั่นแหละ แต่ก็กินได้กว่าทุกๆ มื้อที่ผ่านมา แต่!! น้อยฉิบ..ยังไม่ทันอิ่มเลย หมดแล้ว! อะไรวะ!!

เดินทางต่อแบบไม่ค่อยอิ่มวันนี้จะไปขึ้นกระเช้าข้ามเขาขึ้นไปที่ “นองปิง” ไหว้พระใหญ่ที่เกาะลันตา ไปขึ้นกระเช้าแต่เช้าเรียกว่าแทบไม่มีคนเลยล่ะ เพราะตอนขากลับลงมาเห็นเข้าคิวยาวยันบันไดเลื่อน

คุณอยู่ที่นี่!

นั่งกระเช้าร่วมๆ ๒๐ นาที ไปกลับก็ราวๆ ๔๐ นาที นานเอาเรื่องเหมือนกัน แรกๆ ก็กิ๊วก๊าวถ่ายรูปๆๆ แต่ซักพักเข้าดงหมอก มองอะไรไม่เห็นเลยนอกจากสีขาว เริ่มนั่งแบบเบื่อๆ เมื่อไหร่แม่มจะถึงวะ

หล่นไปไม่อยากจะคิด!

ใครหุงข้าวเนี่ย ควันเยอะจริงๆ 😛

ลงจากกระเช้าจะมีร้านขายของที่ระลึกตามทาง ก็เดินต่อไปไหว้พระใหญ่ อันนี้เดินไกลอยู่เหมือนกันเดินซัก ๕-๑๐ นาทีได้ (ตามสปีดการเดิน เดินรีบๆ ก็ห้า กับเดินทอดน่องก็สิบ) พวกผู้ใหญ่ก็ยืนไหว้อยู่ด้านล่าง พวกพลังเหลือก็ขึ้นไปด้านบน กี่ขั้นไม่รู้ไม่ได้นับ เวลาที่ปล่อยให้อิสระ ​๔๕ นาที โฮก..เดินขึ้น เดินลงบันไดนี่ก็ ๒๐ นาทีได้แล้ว

วิ่งจากล่างสุดขึ้นไปได้ครึ่งทาง ลมแทบใส่ = =;;

ลงมาจากด้านบนก็แทบหมดเวลาแล้ว รีบวิ่งออกไปที่ร้านขายของที่ระลึกด้านหน้า หาเจ้าแม่กวนอิมปางยืนที่กุ๊กอยากได้ หาเท่าไหร่ก็ไม่มี สุดท้ายจะนั่งกระเช้าลงเลยเข้าไปซื้อพวงกุญแจกระเช้าที่นี่ ๓ อัน เพราะถ้าไม่ซื้อก็ไม่มีอะไรซื้อแล้ว

๐๓๘ | เที่ยวปีใหม่ ๓/๔

January 8th, 2010

วันที่สาม

วันนี้เป็นวันปีใหม่แล้ว ตื่นขึ้นมา อาบน้ำอาบท่า เก็บของลงมากินข้าว อาหารโรงแรมเหมือนวันแรก บุฟเฟต์ตักเอาเองคล้ายๆ เดิม เพราะงั้นก็ต้อง..จัดให้หนัก! ตุนไว้ให้เยอะๆ! กินเสร็จก็รีบกลับห้องไปอึ..แต่ก็อึไม่ออก TwT

ก่อนออกจากโรงแรมก็มีปัญหานิดหน่อยตรงที่ก้องทำ keycard สำหรับเปิดห้องหาย ก็หากันวุ่นเลยทีเดียวสุดท้ายก็ไม่เจอ เลยไปบอกไกด์ว่าทำ keycard หายเป็นอะไรรึเปล่า? ไกด์ก็ติดต่อกับทางโรงแรมแล้วก็ถามว่าแน่ใจมั้ยว่าหายในห้อง เราก็ว่าแน่ใจ งั้นก็ไม่เป็นไรเดี๋ยวเค้าก็คงหาเจอ ก็เดินทางออกจากโรงแรมกัน

ออกจากโรงแรมแวะที่แรก เอ้อ..เค้าเรียกว่าอะไรก็ไม่รู้ที่เป็นอนุเสาวรีย์เจ้าแม่กวนอิมผสมพระแม่มารี ไปยืนถ่ายรูปตรงนั้นนิดหน่อยประมาณ ๒๐-๓๐ นาที ก็ไปต่อที่ร้านขายของกิน ประมาณว่าเป็นจุดซื้อของฝาก(แบบของกิน) ตรงนี้ร่วมๆ ชั่วโมงนึงได้ พวกเด็กๆ ที่ไม่ได้มีส่วนกับการซื้อก็ออกมาถ่ายรูปกันด้านนอก

รูปปั้นเจ้าแม่กวนอิม + พระแม่มารี

ถ่ายเล่นกันได้ซักพัก ก้องมาสะกิด “กอฮุย เจอkeycardแล้ว” “อ้าว อยู่ไหน” “อยู่ในนี้”..ตบที่กระเป๋าเสื้อ..ตอนมันล้วงหามันล้วงแต่กระเป๋าล่างไม่ได้ล้วงกระเป๋าเสื้อ…ฮ่วย = =;; เลยกะว่าจะแวะกลับไปใช้ keycard เปิดห้องขโมยของคนที่มาพักต่อ แฮ่! 😛

ผู้ต้องหาขโมยคีย์การ์ดจากโรงแรม

ต่อจากร้านของกิน ก็ไปต่อกันที่วัดเจ้าแม่ทับทิม ไปไหว้พระกัน ระหว่างทางก็มีตำนานมาเล่ากันอีกแล้ว ไม่ใช่เรื่องเดียวแต่เพียบเลยแหละ ทั้งวิธีการเดินเข้าวัด การไหว้ การสักการะ ลูบรูปปั้น วนซ้าย วนขวา ลูบสิงโตลูบหัวไปหาง บลาๆๆ เยอะแยะเลย = =;;